Συμμετοχή των Παξινών στην επανάσταση της Ελλάδας το 1821

Ο Γεώργιος Λουρόπουλος δεν ήταν Παξινός. Η τοποθετησή του ως αρχηγού της φιλικής εταιρίας, οφείλεται μάλλον στην καταγωγή του. Ήταν από την Πρέβεζα. Ο πατέρας του Μαρίνος ήταν έμπορος και μετέφερε με ναυλωμένα καΐκια διάφορα εμπορεύματα στα νησιά του λεβάντε από το 1773. Το 1778, είχε την ατυχία να καεί το καΐκι, μαρτίγο, του Πέτρου Θεοδώρου Λάη και μαζί τα εμπορεύματά του (Ι.Α. Κερ. Μ. Πρωτοπ. τ. 62 βιβλίο 1, σελ. 229, 340).

Η κόρη του Μαρίνου, Ακριβούλα, παντρεύτηκε το 1799 τον καπιτάν Δημάκη Μακρή με τον οποίον απέκτησαν δύο παιδιά, την Αικατερίνη και την Αδελαΐδα. Η Ακριβούλα γεννήθηκε το 1783 και πέθανε στους Παξούς το 1853 (Προικοσύμφωνο Γ. Λουροπούλου, στον συμ/φο Κ. Μπογδάνο, βιβλίο 5, σελ. 85-87. Αρραβωνιάστηκε την Αννέτα το 1808. Η προίκα του από ρουχισμό και μετρητά, ανέρχονταν σε 16.388 φράγκα).

Το 1810, έζησε το τραγικό τέλος του συζύγου της, κατά την επανάσταση των παξινών εναντίον των γάλλων. Ο αδελφός της Γεώργιος Λουρόπουλος γεννήθηκε το 1785 και εγκαταστάθηκε μόνιμα στους Παξούς το 1808. Παντρεύτηκε εδώ το 1812 με την αρχοντοπούλου Άννα Αθανασίου Βελλιανίτη, του καππιτάν Τόμα. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Περικλή, τη Καρολίνα, την Πηνελόπη και την Αδελαΐδα, υπηκόων οθωμανών (Καζέττα 514/1861, σελ. 11). Ενδιαφέροντα είναι τα στοιχεία που παίρνω από το βιβλίο του κ. Τράνακα:

Παξοί 9 Ιουνίου 1821
Εντιμότατε Λόρδε,

Ο κ. Γεώργιος Λουρόπουλος που κατοικεί από εδώ και 13 χρόνια στο νησί τούτο, έγγαμος, εγγεγραμμένος στο βιβλίο των καταστηματαρχών των Παξών έως τον μήνα Σεπτέμβριο του 1820, πήγε στην Πρέβεζα η οποία είναι πατρίδα του και επελέγη από τούς κατοίκους της Πρέβεζας για να αναλάβει αποστολή στην Κωνσταντινούπολη κατά τον Νοέμβριο του τρέχοντος έτους.

Θα μεταβεί εκεί ως απεσταλμένος μαζί με τον συμπολίτη του Ιωάννη Αυγερινό, για να ικετεύσει τον οθωμανικό θρόνο να αποκαταστήσει και να φέρει εν ισχύει τα δικαιώματα τα οποία απελάμβαναν, όπως επίσης να αποδώσει πάλι στους κατοίκους τα αγαθά τους τα οποία απελάμβαναν, όπως επίσης να αποδώσει πάλι στους κατοίκους τα αγαθά τους τα οποια κατέσχεσεν ο Αλή Πασάς βεζύρης των Ιωαννίνων μετά την υπ’ αυτού πραγματοποιηθήσαν κατοχή, όπως θα διίδει η σοφία της ισχυροτάτης Γερουσίας μέσω του ακριβούς αντιγράφου της έρευνας, το οποιο έχω την τιμή να εσωκλείσω.

Αντί όμως να μεταβεί ο Λουρόπουλος στην πατρίδα του ήλθεν απ’ ευθείας στους Παξούς για να διανύσει την ορισμένη περίοδο περιορισμού του με απομόνωση για ενδεχόμενη υποπτευομένη επιδημική νόσο και να συναντήσει κατόπιν την οικογενειά του. Θα συνεχίσει να εξασκεί το επάγγελμα του καταστηματάρχη… κ.λπ.

Στέφανος Φαναριώτης
Ρετζιέντε (Έπαρχος)

Προηγούμενα, είχε κληθεί να ανακριθεί από την επιτροπή στις 5 Ιουνίου 1821. Το αποτέλεσμα της ανάκρισης συνοψίζεται στο παραπάνω έγγραφο.

Η έναρξη της Ελληνικής επανάστασης τον βρίσκει να ερωτοτροπεί με την αγγλική διοίκηση. Τον Φεβρουάριο του 1824 με αίτησή του προς τον Έπαρχο Παξών, ζητάει να πολιτογραφηθεί ιόνιος υπήκοος. (Αρχείο Ιονίου Γερουσίας, Τόμος 80, έγγραφο 1079).

«Ο αφοσιωμένος Γεώργιος Λουρόπουλος ποτέ Μαρίνου γεννηθείς στην Πρέβεζα και από 14 χρόνια, είμαι και κατοικώ και νυμφευμένος σ’ αυτό το νησί, ικετεύω ταπεινά να καταστώ υπήκοος των ηνωμένων κρατών του ιονίου, ως κάτοικος Παξών…».

Επισυνάπτονται πολλά δικαιολογητικά, μεταξύ αυτών και ένα πιστοποιητικό καλής διαγωγής, που το υπογράφουν 20 εξέχοντες παξινοί.

«Πίστην βεβαίαν κι αληθεστάτην ποιούμε με όρκον οι κάτωθι υπογεγραμένοι, οίτινες εκ των πρωτίστων υποκειμένων τούτης της νήσου ότι ο κ. Γεώργιος Λουρόπουλος ποτέ Μαρίνου από Πρέβεζα έως από το χρόνο 1808 όπου άρχισε να κατοικήσει εις τούτην την νήσον και εις το παρόν εφέρθει πάντοτε τίμια κι με ένα παραδειγματικόν χαρακτήρα καλών ηθών χωρίς να μεταχειριστεί πόποτε κανένα πράγμα άτακτον εις βλάψην του χαρακτήρος του και της υποληψεώς του, δια τα οποία ταύτα όλα έλκυσε πάντοτε την γενικήν φιλίαν κι ευχαρίστησην των εγκατοίκων. Τόσον βεβαιώνουν εις ένδειξην της αληθείας και εις τες αναζητήσεις του προρρηθέντος κ. Λουρόπουλου κι υπογράφουν με όρκον μας».

Τελικά δεν φαίνεται να έγινε δεκτή η αίτησή του. Παραμένει στο νησί, όπου το Μάρτιο του 1828 δημιουργεί επεισόδιο με τη δούλα του Μαριάνα, θυγατέρα του Διαμάντη Καλλιγά και της Τασούλας (Ι.Α. Παξών, αριθ. ευρετ. 83 και 150).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s