Συμμετοχή των Παξινών στην επανάσταση της Ελλάδας το 1821

Ο Λύχνος μου είπε: «Που το είδετε το γρούνι; Καλά του έκαμα, διατί ο πατήρ του, όταν ήτο κριτής μου έκαμε πολλά κακά και να έχει χάρη που δεν τον έρριξα στο πέλαγος, όχι να τον ρίξω στους Αντιπάξους, οπού ήθελε και ότι ολίγον έλλειψε να μας σκοτώσουν εκεί εις τους Αντιπάξους για το χατήρι του. Τώρα καλά τον έχουμε γιατί ο πατέρας του, θέλει και δεν θέλει θα διαφεντεύσει και εμάς».

Το δικαστήριο μετά την διαδικασία των μαρτύρων στην απόφασή του, στις 26 Μαρτίου 1827, αποφαίνεται ότι ο Ιωάννης Βελλιανίτης του Αθανασίου, πρέπει να πληρώσει λίρες στερλίνες 14 και τα έξοδα του δικαστηρίου για να αποφυλακιστεί, διαφορετικά θα μείνει ακόμη άλλους 7 μήνες φυλακή.

Πληρώνοντας ο ταλαίπωρος Γιάννης Βελλιανίτης τις λίρες, αφέθηκε ελεύθερος. Έτσι για δεύτερη φορά κλείνει ο φάκελος, για να ξανανοίξει πάλι μετά από 22 χρόνια.

Τον Οκτώβριο του 1843, φθάνει στους Παξούς ο 35χρονος Γεράσιμος Παπαδάτος, ένας από το πλοίο του Λύχνου. Συλλαμβάνεται από την αγγλική αστυνομία και ανακρίνεται κανονικά. Στην ανάκριση λέει ότι είναι από το χωριό Λοϊσιάτικα Παξών, τον πήρε ο Λύχνος στο πλοίο του να κόψει ξύλα στους Αντιπάξους και τον παράτησε στο Μωριά. Ακόμη λέει ότι δούλευε εκεί πότε ως γεμιτζής και πότε ως εργάτης και δεν θυμάται τίποτε άλλο, γιατί τότε ήταν 11 χρονών παιδί.

Με τον Παπαδάτο κλείνει πλέον οριστικά ο φάκελος Αναστάση Λύχνου. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε τι απόγινε το πλοίο και το υπόλοιπο πλήρωμα. Έλαβαν άραγε μέρος στην επανάσταση, εβοήθησαν τον αγώνα;

Αυτοί ήταν οι γνωστοί Παξινοί φιλικοί και αγωνιστές, που πήραν μέρος στην τιτανομαχία του 1821.

Ένα μικρό νησί 5 χιλιάδων ψυχών, που το 1810, μόνο, επαναστάτησε κατά των Γάλλων Αυτοκρατορικών και που λίγο αργότερα το 1814, με εθνική υπερηφάνεια και συγκίνηση, άκουσε τη βροντερή φωνή του στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που αντήχησε από τους Πλάνους της Λάκκας και το φρούριο του Αγίου Νικολάου καταλύοντας την γαλλική σκλαβιά, συγκλονισμένο από τον ιερό αγώνα και παρά τις αντίξοες περιστάσεις, που προερχόταν από την αυστηρή και μονόπλευρη εφαρμογή της αγγλικής πολιτικής στα επτάνησα, δεν δίστασε να προσφέρει στο βωμό της λευτεριάς τα παιδιά του, για να «Σπάσουν με τις ψυχές, με τα κορμιά, με το σπαθί τους, και με την πένα τους, τις αλυσίδες της σκλαβιάς».

Από τον τόμο: «Παξινά Ιστορικά Μελετήματα»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s