Ξόρκια και γιατροσόφια Παξών

1) Κόπιασε (έλα) Χριστέ, κόπιασε Παναγία, κοπιάστε Άγιοι Ανάργυροι θαυματουργοί πρώτοι γιατροί και λεήμονοι του κόσμου. Όπως εγιατρέψατε πολλούς, γιατρέψτε και τον τάδε, από το αβάσκαμα, από μάτι πονηρό, από μάτι ζηλερό, από μάτι της αγάπης κι από κακό συναπάντημα. Κάτω στο σιδερένιο αλώνι, μαύρη γελάδα γέννησε, μαύρο μοσχάρι έκαμε. Στις 25 Δεκεμβρίου ο Χριστός εγεννήθηκε, ο Χριστός αναστήθηκε. Άγια Επίσκεψη διασκόρπισε το αβάσκαμά του… και δώστου την υγεία του. Τρίτο χέρι, καλό χέρι, εγώ το ξόρκι μου και η Παναγία το έλεός της. Από εμένα ξορκισμένος, από το Χριστό και από την Παναγία γιατρεμένος. Τρεις τον αβασκένουνε, τρεις τον εξαβασκένουνε. Ο πατέρας, ο υιός και το Άγιο Πνεύμα (τρεις). Αέρας το ‘φερε και ο αφέντης ο Χριστός να το διασκορπίσει (τρεις).

2) Εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού του Ναζοραίου, οπού είπεν δια στόματος Δαβίδ κύριος των φοβουμένων αυτόν ποιεί και της δεήσεως αυτών εισακούει. Παρακαλώ τον Άγιον Θεόν και τους Αγίους Αναργύρους, τους οσίους και δικαίους και πάντων των Αγίων και πασών των επουρανίων δυνάμεων, Αγγέλων και Αρχαγγέλων και την Δέσποινα Μαρίαν την Θεοτόκον και τους τέσσερις εβαγγελιστάς και των προφήτων και μαρτύρων και των οσίων και ιεραρχών και πάντων των Αγίων, όπως ιατρευθεί ο δούλος του Θεού δείνα από την φουσκαλίδαν και σπλήναν και κάθε άλλην αρρώστια, οπού εις τα εντοτικά (σωτικά) του δούλου σου δείνα, είναι να καεί και να μαρανθεί ως τα άνθη των δέντρων, ως τα βοτάνια της γης να σαπίσει και να μαρανθεί ως τα κρίνα του αγρού. Ως εκίνησαν οι 150 Άγιοι και τους ερώτησαν που πηγαίνετε, και είπαν πάμε με την Χάριν του Αγίου Θεού να κόψομεν και να μαράνουμεν την φουσκαλίδαν και σπλήναν από τον δούλον του Θεού δείνα. Όπως δια το όνομα του Αγίου Θεού και της Δέσποινας Μαρίας Θεοτόκου και πασών των επουρανίων δυνάμεων και ασωμάτων, ήθελε χαθεί και συντριφτεί από τον δούλον του Θεού δείνα, ως εκίνησαν και οι Άγιοι Ανάργυροι και τον ερώτησαν που ηπάγετε; και είπαν, με την χάριν του Αγίου Θεού, να μαράνουμε την φουσκαλίδαν και σπλήναν από τον δούλον του Θεού δείνα και την πάσαν αρρώστια του σώματός του δούλου του Θεού δείνας. Ως εκίνησαν οι 4 Ευαγγελιστές, δια να ειπάν να κηρύξουν το Άγιον Ευαγγέλιον και εν αρχήν είπαν, εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος εισίν προς τον Θεόν και Θεός ην ο λόγος. Ούτος ην εν αρχήν προς τον Θεόν ούτος γαρ εγένετο και χορίς αυτόν εγένετο ουδέν. Ο γέγονεν εν αυτό ζωήν και η ζωή το φως των ανθρώπων και το φως εν τη σκοτία φένει και η σκοτία αυτό ου κατέλισε αυτό. Πανάγαθε Βασιλεύ, γιάτρευσον τον δούλον σου δείνα από κάθε κακόν του εν τω βίου αυτού και μάρανεν την φουσκαλίδαν οπού εις τα εντότικα του δούλου σου δείνα είναι ως καθώς μαρανθώσι τα φύλλα της συκής και ως τα άνθη των ανθών, δέομε, παρακαλούμεν ικτήρμονα Θεόν και την Δέσποιναν Μαρίαν, όπως γένοιτο με υγείαν.

Από παλαιά συμβόλαια και ληξιαρχικά βιβλία Παξών
Από τον τόμο: «Παξινά Ιστορικά Μελετήματα»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s