Το Τοπικό Αρχείο των Παξών (Γιάννης Δόικας, Πανιόνιο Συνέδριο 2010)

Ένα εξίσου σημαντικό έγγραφο του 1727, για την ψυχική ανωτερότητα της ηρωίδας γυναίκας των Παξών, είναι και η διαθήκη της Διονυσίας (Δρόσως) μοναχής, πρώην συζύγου του Αναστάση Μιτσιάλη και θυγατέρα του Μίχου Αρβανιτάκη, η οποία αφού προηγουμένως έδωσε την άδεια στον σύζυγό της να δευτεροπαντρευθεί, αφήνει στα παιδιά του Θεοδωρέλα, Φίλιππο και Γιαννάκη όλο το προικιό της (συμβολαιογράφος Κερκύρας Γ. 91/1727).

Ο Σπύρος Μπογδάνος στο βιβλίο του «Η Δέπαινα», περιγράφει εναργέστατα μια ανάλογη πράξη γυναικείας ευαισθησίας και ανθρωπιάς.

Το σύνολο των οικογενειών ζούσε κάτω από την ίδια στέγη, μαζί με τους παππούδες, τα παιδιά, τις νύφες και τα εγγόνια, ο ένας ακουμπούσε πάνω στον άλλον, μοιράζονταν τις δουλειές και όλοι συνεισέφεραν, συνέβαλαν στην οικονομία της οικογένειας.

Συμβόλαια αποξένωσης από την πατρική εξουσία και περιουσία πολύ λίγα συναντάμε. Οι συμβολαιογραφικές αυτές πράξεις, αναφέρονται στους συμβολαιογράφους των Παξών ως «εμμαντζιπαντζιόν» (ελευθέρωση από την πατρική υποταγή, χειραφέτηση). Έτσι οι οικογένειες των Παξών, σχεδόν μέχρι των ημερών μας, έμειναν ενωμένες, δείχνοντας σεβασμό και υποταγή στους παππούδες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s